Reisverslag Cees en Agnès Laurey - Curaçao - week 23

Zondag 1 juni, onze eerste zondagsamenkomst was in New Life Banda Abou. Een Papiamentstalige kerk, waar ongeveer 150 volwassenen waren en dan nog hun kinderen.

Het was een heerlijke dienst met swingende Caribbean muziek, met percussie en drums.

 


Na de preek hebben we met verschillende mensen gebeden voor genezing. Een vrouw die veel problemen had met lopen, kon na het gebed door de kracht van Jezus, weer goed lopen.

Op dinsdag 3 juni zijn we naar Siloam gegaan, om het kinderhuis voor ernstig verwaarloosde en zieke kinderen, te bezoeken. Herman en Bep zijn geweldige bulldozers voor God. Zij leven uit geloof, maar dat betekent van het ene wonder in het andere. Maar ook hun blijft soms diep verdriet en teleurstelling niet gespaard. Het meeste van alle mooie en onmisbare spullen zijn gekregen of op een ander wonderlijke wijze naar hun toegekomen, zoals de huisjes en het dure, professionele keukengerei, zoals je dat kan zien op de foto’s.

Toen Teun en Dinie Strortenbeker van opvangcentrum de Hoop, bij ons in Lommel België waren om het feest te vieren van het 25 jarig bestaan van de gemeente Rehoboth, vertelde hij dat hij in week 23 naar Curaçao zou gaan. Ik zou hem bellen voor een afspraak om elkaar ontmoeten. Donderdagavond 5 juni spraken we af op een mooie plek aan de zee en vierden met z’n drieën de verjaardag van Teun. We hebben veel gedeeld met elkaar over het werk van de diverse organisaties op het eiland. Teun is een man met een grote visie, die ver vooruit loopt op de bevattingsvermogens van vele anderen.

Herman nodigde ons uit om op vrijdag 6 juni samen ,met hem naar de zeer strenge strafgevangenis te gaan, waar allerlei mensen zitten, om allerlei redenen, zowel moordenaars, dieven, drughandelaars en zelfs ministers en andere opgepakte leiders van het eiland. Na eerst zelf te zijn gescreend in Nederland en na veel controlehandelingen in de gevangenis, mochten we naar binnen.

In de R.K. kapel kwamen zo’n 30 mannen, enigszins timide, een voor een binnenlopen. Het was eigenlijk gek, moeilijk te geloven dat die ‘aardige’ mannen zware criminelen zijn (of waren)

Na een preek over Sadrach, Mesach en Abednego hebben we met alle mannen gebeden.

Op de uitnodiging om Jezus aan te nemen als hun persoonlijke verlosser, staken er 10 hun hand op. 20 werden er vervuld met de Heilige Geest. Tranen stroomden bij sommigen over hun wangen.

 

Volgende week: druk, druk, druk.