Waarschuwing van het "Brandwonden Centrum" in Nederland:

Een kop thee van 50 graden Celsius kan al levenslange littekens geven.
Hete olie en soep van bijna 100 graden geven altijd blijvende zeer ernstige wonden.

Lise (bijna 3 jaar), kreeg kokende soep over haar gezichtje

Het was vrijdagavond 20 januari 2006. Ik kwam net terug van mijn werk. Rudi, mijn man, had lekker gekookt. Opa en oma waren er. We konden aan tafel. Een gezellig begin van het weekend ………..

Rudi schonk de soep in, ik zette onze jongste dochter, Febe, in de kinderstoel, opa en oma zaten al en Lise vertelde enthousiast over haar dag. Druk gebarend sloeg ze tegen haar soepkom. Een grote plens soep belandde in haar gezicht. Ze gilde het uit. Ik pakte een handdoek om haar gezicht af te drogen. Toen zagen we pas dat de vellen aan haar gezicht hingen. Eerst water, de rest komt later! Na een kwartier koelen met natte washanden zijn we naar de spoedafdeling van het ziekenhuis in Overpelt gereden. Lise gilde nog steeds van de pijn.

Op de spoedafdeling kreeg Lise pijnstilling en een soort masker om de huid te koelen. Na een tijdje kwam de specialist. Hij vertelde ons dat Lise tweedegraads brandwonden had opgelopen en dat ze in het ziekenhuis moest blijven voor de verzorging van de wonden en om complicaties te voorkomen. Toen ik ’s avonds in mijn bed lag, begon ik pas te beseffen wat er gebeurd was. Ons dochtertje had een brandwond, een dikke streep vanaf haar voorhoofd over haar neus tot op haar lip. Mijn grootste zorg was: blijf je dit haar hele leven zien?

Gelukkig ken ik God al langer dan vandaag. Om precies te zijn zo’n vierentwintig jaar. In die periode heb ik gezien dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. Daarom kon ik maar één ding doen: bidden. Intussen werd het gebedsteam van onze gemeente al gealarmeerd. Binnen no time was iedereen aan het bidden.

Tijdens mijn twee zwangerschappen heb ik enorm stilgestaan bij het wonder van het ontstaan van het leven. Want zeg nou zelf: twee celletjes ontmoeten elkaar en groeien uit tot een compleet mens! Dit alleen is al een wonder en overtuigt mij dat er een God is die dit ‘bedacht’ heeft. Ik zei tegen God dat ik geloofde dat Hij Lises gezicht compleet kon genezen. Hij heeft haar namelijk gemaakt uit twee onzichtbare celletjes tot een prachtig mensje. Dan kan het voor Hem toch niet moeilijk zijn om een klein stukje opnieuw te doen?

Het eerste wonder was dat Lise na het verblijf op de spoedafdeling geen pijnstilling meer heeft gehad. Ze had geen pijn en was hartstikke vrolijk. Ook liet ze haar wonden heel goed verzorgen. Volgens de specialist was dit wel pijnlijk. Hij en het verplegend personeel stonden dan ook verbaasd van het gemak waarmee het ging. Dit heeft het genezingsproces zeker bevorderd. Na twee dagen mocht ze naar huis en konden wij haar thuis verder verzorgen.

Het tweede wonder is dat Lise op 8 februari voor het laatst bij de specialist is geweest. De wonden waren fantastisch genezen. Je zag enkel nog een lichtroze kleurtje van de nieuwe huid, maar ook dat is over een tijdje niet meer zichtbaar. Let op: dit was nog geen drie weken nadat ze zich verbrand had! Tja, zeg je misschien. Voor mij is dat nog steeds geen bewijs dat het een wonder is. Die specialist heeft gewoon zijn werk goed gedaan. Zonder gebed was het even goed genezen. Even voor alle duidelijkheid: wij zijn de spoedafdeling, de specialist en de verpleging van het ziekenhuis in Overpelt heel dankbaar. Zij hebben de juiste behandeling gekozen en ook uitgevoerd. Maar een arts, hoe geweldig ook, kan geen wonderen doen. Hij heeft de juiste geneesmiddelen gebruikt, maar hij is niet in staat om nieuwe huid te creëren. Dat kan alleen God! 

Nanny (moeder van Lise)

Foto 1: De vellen hingen hingen aan haar gezicht.
Lise heeft 2e graads brandwonden over haar hele gezichtje.
Lise is al behandeld in het ziekenhuis, maar blijft dit er zo uitzien?

Foto 2: Na 3 weken al zo mooi. Bidden helpt!

Foto 3: Kijk mij eens, wat is Jezus lief he?

 Klik hier om naar het overzicht van genezingen te gaan.